image
image

مشاوره جنسی - سکس تراپی

  • وبلاگ
  • مشاوره جنسی - سکس تراپی
image

تفاوت روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک چیست؟

image

 

تفاوت روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک چیست؟

روانشناس در زمینه رفتار، هیجان و فرآیندهای ذهنی آموزش می‌بیند و معمولاً ارزیابی و درمان روان‌شناختی ارائه می‌کند. برای انتخاب متخصص مناسب، مقاله پیدا کردن روانشناس معتبر  را مطالعه کنید. روانپزشک پزشک متخصص سلامت روان است و می‌تواند در محدوده مجوز خود دارو تجویز کند. روان‌درمانگر عنوانی عملکردی برای فرد آموزش‌دیده در روان‌درمانی است و ممکن است روانشناس، روانپزشک یا متخصص دیگری باشد.

وقتی تصمیم می‌گیریم برای اضطراب، افسردگی، مشکلات رابطه یا فشارهای مهاجرت کمک بگیریم، انتخاب میان روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک می‌تواند گیج‌کننده باشد.

این عنوان‌ها گاهی به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما از نظر تحصیلات، نوع خدمات و اختیارات حرفه‌ای یکسان نیستند. علاوه بر این، تعریف قانونی هر عنوان در کشورها متفاوت است؛ بنابراین نمی‌توان یک قاعده را بدون بررسی به همه کشورها تعمیم داد.

برای مثال، روانپزشک به‌عنوان پزشک می‌تواند شرایط جسمی و دارویی مرتبط با سلامت روان را بررسی کند. روانشناس ممکن است ارزیابی‌های روان‌شناختی و روان‌درمانی انجام دهد. روان‌درمانگر نیز کسی است که برای اجرای یک یا چند روش روان‌درمانی آموزش دیده، اما مدرک پایه او می‌تواند متفاوت باشد.

مهم‌تر از عنوان کلی، باید تحصیلات، مجوز، تخصص، محدوده فعالیت و تجربه فرد را بررسی کرد. دو متخصص با عنوان مشابه ممکن است در زمینه‌های کاملاً متفاوتی مانند کودک، تروما، زوج‌درمانی یا اختلالات شدید روانی فعالیت کنند.

در این مقاله تفاوت این سه حرفه را بررسی می‌کنیم تا بدانید برای هر نوع مشکل، مراجعه به کدام متخصص یا ترکیبی از متخصصان مناسب‌تر است.

فهرست مطالب

روانشناس کیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

روانپزشک کیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

روان‌درمانگر کیست؟

تفاوت اصلی روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک

کدام متخصص می‌تواند دارو تجویز کند؟

چه کسی اختلالات روانی را تشخیص می‌دهد؟

برای چه مشکلاتی به روانشناس مراجعه کنیم؟

چه زمانی مراجعه به روانپزشک ضروری‌تر است؟

چه زمانی درمان ترکیبی لازم است؟

چگونه متخصص معتبر انتخاب کنیم؟

شرایط ایرانیان خارج از کشور

سؤالات متداول کاربران

روانشناس کیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

روانشناس فردی است که در رشته روانشناسی تحصیل کرده و درباره رفتار، شناخت، هیجان، روابط و رشد انسان آموزش دیده است. نوع و سطح خدمات او به مدرک، گرایش، آموزش بالینی و مجوز حرفه‌ای بستگی دارد.

همه روانشناسان درمانگر نیستند. برخی در پژوهش، آموزش، سازمان‌ها، مدارس، ورزش یا حوزه‌های دیگر فعالیت می‌کنند. روانشناسی که روان‌درمانی ارائه می‌دهد باید آموزش و صلاحیت مناسب همان خدمت را داشته باشد.

روانشناس بالینی یا مشاوره ممکن است مصاحبه بالینی، ارزیابی روان‌شناختی، تشخیص و روان‌درمانی انجام دهد؛ اما محدوده دقیق فعالیت او براساس قوانین کشور، ایالت یا استان تعیین می‌شود.

خدمات احتمالی روانشناس

یک روانشناس دارای صلاحیت ممکن است خدمات زیر را ارائه کند:

ارزیابی اضطراب و افسردگی

روان‌درمانی فردی

زوج‌درمانی یا خانواده‌درمانی

درمان مشکلات رفتاری کودک

ارزیابی شخصیت یا توانایی‌های شناختی

آموزش مهارت‌های مقابله‌ای

مداخلات مبتنی بر CBT، ACT یا DBT

ارزیابی پیشرفت درمان

ارجاع به روانپزشک یا پزشک

برای مثال، فردی که پس از مهاجرت دچار اضطراب، تنهایی و کاهش اعتمادبه‌نفس شده است، می‌تواند برای ارزیابی و روان‌درمانی به روانشناس دارای تجربه در حوزه مهاجرت مراجعه کند.

عنوان «روانشناس» نیز در همه کشورها مقررات یکسانی ندارد. در بریتانیا بعضی عنوان‌ها مانند Clinical Psychologist و Counselling Psychologist تحت حفاظت قانونی HCPC هستند. عنوان‌های حرفه‌ای تحت نظارت HCPC

روانپزشک کیست و چه کاری انجام می‌دهد؟

روانپزشک پزشکی است که پس از آموزش عمومی پزشکی، در رشته روانپزشکی تخصص گرفته است. او می‌تواند رابطه میان سلامت جسم، مغز، داروها و علائم روانی را بررسی کند.

کالج سلطنتی روانپزشکان بریتانیا توضیح می‌دهد که روانپزشک برای ارزیابی وضعیت ذهنی، تشخیص بیماری روانی، استفاده از مدل زیستی ـ روانی ـ اجتماعی و به‌کارگیری داروها و درمان‌های روان‌شناختی آموزش می‌بیند. معرفی حرفه روانپزشکی

بعضی روانپزشکان روان‌درمانی نیز ارائه می‌کنند، اما بسیاری از آن‌ها بیشتر بر تشخیص پزشکی، تنظیم دارو و پیگیری علائم تمرکز دارند. نوع فعالیت به تخصص، نظام درمانی و زمان هر ویزیت بستگی دارد.

روانپزشک چه مواردی را بررسی می‌کند؟

علائم و شدت آن‌ها

سابقه پزشکی و روان‌پزشکی

داروهای فعلی

عوارض و تداخل دارویی

بیماری‌های جسمی مرتبط

سابقه خانوادگی اختلالات روانی

خواب، اشتها و سطح انرژی

علائم روان‌پریشی یا مانیا

خطر خودکشی یا آسیب

نیاز به بستری یا مراقبت تخصصی

برای نمونه، کاهش انرژی و تمرکز ممکن است با افسردگی مرتبط باشد، اما کم‌کاری تیروئید، کم‌خونی، بعضی داروها یا اختلال خواب نیز می‌توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. نگاه پزشکی روانپزشک در بررسی این احتمال‌ها اهمیت دارد.

 

روان‌درمانگر کیست؟

روان‌درمانگر کسی است که برای ارائه روان‌درمانی یا Talking Therapy آموزش دیده است. این عنوان همیشه نام یک مدرک پایه مشخص نیست؛ روان‌درمانگر ممکن است روانشناس، روانپزشک، مددکار بالینی، مشاور حرفه‌ای یا متخصص دیگری با آموزش تکمیلی باشد.

NHS روان‌درمانی را مجموعه‌ای از درمان‌های گفت‌وگومحور معرفی می‌کند که در آن فرد با متخصص آموزش‌دیده درباره افکار، احساسات و رفتارهای خود کار می‌کند. این خدمات می‌توانند حضوری، تصویری، تلفنی، فردی یا گروهی باشند. معرفی درمان‌های گفت‌وگومحور NHS

بنابراین، وقتی کسی خود را روان‌درمانگر معرفی می‌کند، باید مدرک پایه، دوره تخصصی، مجوز و مرجع ثبت او را بپرسید. عنوان روان‌درمانگر به‌تنهایی سطح تحصیلات یا صلاحیت قانونی را در همه کشورها مشخص نمی‌کند.

روان‌درمانگر از چه روش‌هایی استفاده می‌کند؟

براساس آموزش و نیاز مراجع، ممکن است از روش‌های زیر استفاده شود:

درمان شناختی‌رفتاری یا CBT

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یا ACT

رفتاردرمانی دیالکتیکی یا DBT

درمان بین‌فردی

روان‌درمانی پویشی

زوج‌درمانی

خانواده‌درمانی

درمان متمرکز بر تروما

درمان مبتنی بر ذهن‌آگاهی

داشتن نام یک روش در پروفایل کافی نیست. درمانگر باید آموزش، نظارت و تجربه عملی مرتبط داشته باشد و بتواند توضیح دهد چرا آن روش برای مشکل شما مناسب است.

تفاوت اصلی روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک

تفاوت اصلی در آموزش پایه، محدوده فعالیت و نوع مداخله است. روانپزشک پزشک است؛ روانشناس در علم روانشناسی آموزش دیده؛ و روان‌درمانگر عنوانی برای فردی است که روان‌درمانی ارائه می‌کند.

ممکن است یک نفر هم‌زمان روانشناس و روان‌درمانگر باشد. روانپزشکی که در روان‌درمانی آموزش دیده نیز می‌تواند روان‌درمانگر محسوب شود. بنابراین، این عنوان‌ها همیشه سه گروه کاملاً جدا نیستند.

جدول زیر یک مقایسه عمومی است و جایگزین بررسی قوانین محل زندگی شما نمی‌شود:

ویژگیروانشناسروان‌درمانگرروانپزشک
آموزش پایهروانشناسیمی‌تواند متفاوت باشدپزشکی و تخصص روانپزشکی
تمرکز رایجارزیابی و مداخلات روان‌شناختیاجرای روان‌درمانیتشخیص پزشکی و درمان
روان‌درمانیدر صورت آموزش و مجوزفعالیت اصلیبرخی روانپزشکان ارائه می‌کنند
تجویز دارومعمولاً خیروابسته به مدرک پایه؛ معمولاً خیرمعمولاً بله
بررسی جسمیمحدود و همراه با ارجاعمحدودبخشی از ارزیابی پزشکی
آزمون روان‌شناختیبعضی روانشناسانمعمولاً نه، مگر صلاحیت مرتبطمعمولاً تمرکز اصلی نیست
شرایط شدیدهمراه با تیم درمانبسته به آموزشنقش مهم در ارزیابی پزشکی
محل فعالیتکلینیک، بیمارستان، مدرسه یا آنلاینکلینیک یا آنلاینبیمارستان، مطب یا کلینیک

انجمن روان‌شناسی آمریکا نیز تفاوت مهم را در آموزش پزشکی روانپزشکان می‌داند و توضیح می‌دهد که روانپزشک می‌تواند دارو تجویز کند و گاهی روان‌درمانی را با دارو ترکیب کند. مقایسه متخصصان روان‌درمانی APA

کدام متخصص می‌تواند دارو تجویز کند؟

در بیشتر کشورها، روانپزشک به‌دلیل داشتن مدرک پزشکی و مجوز مربوط می‌تواند داروهای روان‌پزشکی را تجویز کند. پزشکان عمومی و بعضی متخصصان پزشکی نیز می‌توانند براساس قوانین محل فعالیت دارو تجویز کنند.

روانشناسان معمولاً دارو تجویز نمی‌کنند. در تعداد محدودی از حوزه‌های قضایی، بعضی روانشناسان با آموزش و مجوز تکمیلی ممکن است اختیار محدود تجویز داشته باشند؛ بنابراین استفاده از واژه «هرگز» برای همه کشورها دقیق نیست.

روان‌درمانگر نیز اگر صرفاً آموزش روان‌درمانی داشته باشد، اختیار تجویز دارو ندارد. اگر روان‌درمانگر هم‌زمان روانپزشک یا پزشک دارای مجوز باشد، ممکن است در محدوده حرفه پزشکی خود دارو تجویز کند.

آیا روانشناس می‌تواند توصیه کند دارو را قطع کنیم؟

روانشناس می‌تواند درباره تجربه شما از دارو سؤال کند و در صورت مشاهده مشکل، مراجعه به پزشک یا روانپزشک را پیشنهاد دهد؛ اما قطع، شروع یا تغییر دوز دارو باید با تجویزکننده مجاز هماهنگ شود.

قطع ناگهانی بعضی داروهای روان‌پزشکی می‌تواند علائم قطع یا بازگشت مشکل ایجاد کند. هیچ‌گاه دارو را صرفاً براساس توصیه یک فرد فاقد صلاحیت پزشکی تغییر ندهید.

همکاری روانشناس و روانپزشک می‌تواند به هماهنگی بهتر درمان کمک کند؛ البته تبادل اطلاعات باید با رضایت و مطابق قوانین محرمانگی انجام شود.

چه کسی اختلالات روانی را تشخیص می‌دهد؟

روانپزشک برای تشخیص پزشکی اختلالات روانی آموزش دیده است. روانشناسان بالینی یا متخصصان دیگر نیز ممکن است براساس قوانین و مجوز خود امکان تشخیص روان‌شناختی داشته باشند.

تشخیص باید براساس مصاحبه بالینی، سابقه فرد، شدت و مدت علائم، تأثیر بر عملکرد و بررسی احتمال‌های دیگر انجام شود. پرسش‌نامه یا محتوای شبکه‌های اجتماعی برای تشخیص قطعی کافی نیست.

منابعی مانند DSM-5-TR یا ICD-11 به متخصصان در طبقه‌بندی علائم کمک می‌کنند، اما تشخیص نباید فقط به تطبیق چند علامت با یک فهرست محدود شود.

چرا بررسی جسمی مهم است؟

برخی بیماری‌ها و مواد می‌توانند علائم روانی ایجاد یا تشدید کنند:

اختلالات تیروئید

کم‌خونی

کمبود بعضی ویتامین‌ها

اختلالات خواب

عوارض داروها

مصرف الکل یا مواد

تغییرات هورمونی

بیماری‌های عصبی

اگر علائم ناگهانی، شدید یا غیرمعمول باشند، مراجعه پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. روانشناس حرفه‌ای باید محدودیت حوزه خود را بشناسد و در صورت نیاز ارجاع دهد.

برای چه مشکلاتی به روانشناس مراجعه کنیم؟

برای بسیاری از مشکلات عاطفی، رفتاری، ارتباطی و سازگاری می‌توان ابتدا با یک روانشناس دارای صلاحیت مشورت کرد. او پس از ارزیابی مشخص می‌کند روان‌درمانی کافی است یا همکاری متخصص دیگری لازم است.

اضطراب، نگرانی مزمن، عزت‌نفس پایین، مشکلات رابطه، سوگ، فشار شغلی، تعارض خانوادگی و دشواری سازگاری با مهاجرت از دلایل رایج مراجعه به روانشناس هستند.

روانشناس می‌تواند با روش‌هایی مانند CBT به فرد کمک کند ارتباط افکار، احساسات و رفتارها را بشناسد و الگوهای ناکارآمد را تغییر دهد. ACT نیز ممکن است برای افزایش انعطاف روان‌شناختی و حرکت براساس ارزش‌ها استفاده شود.

موارد رایج مراجعه به روانشناس

اضطراب و نگرانی

افسردگی خفیف تا متوسط

حملات پانیک

وسواس

مشکلات رابطه

تعارض زوجین

سوگ و فقدان

بحران هویت

اضطراب مهاجرت

تنهایی پس از مهاجرت

مشکلات فرزندپروری

استرس تحصیلی یا شغلی

کاهش اعتمادبه‌نفس

نیاز به رشد فردی

این فهرست به معنی مناسب‌بودن یک درمان واحد برای همه نیست. شدت علائم، خطر و تشخیص‌های احتمالی باید ارزیابی شوند.

چه زمانی مراجعه به روانپزشک ضروری‌تر است؟

هنگامی که علائم شدید، پایدار یا همراه با افت قابل‌توجه عملکرد هستند، ارزیابی روانپزشکی می‌تواند اهمیت بیشتری داشته باشد.

افکار خودکشی، روان‌پریشی، توهم، هذیان، مانیا، بی‌خوابی شدید و طولانی، کاهش شدید وزن، ناتوانی در انجام امور روزمره یا تغییر ناگهانی رفتار از موارد نیازمند توجه فوری‌تر هستند.

اگر روان‌درمانی به‌تنهایی نتیجه کافی ایجاد نکرده یا احتمال نیاز به دارو وجود دارد، روانشناس ممکن است ارزیابی روانپزشکی را پیشنهاد دهد.

علائمی که باید جدی گرفته شوند

افکار مکرر مرگ یا خودکشی

برنامه یا اقدام برای خودآسیبی

شنیدن یا دیدن چیزهایی که دیگران تجربه نمی‌کنند

باورهای غیرواقعی و ثابت

کاهش شدید نیاز به خواب همراه با انرژی غیرعادی

رفتارهای بسیار پرخطر یا تکانشی

ناتوانی در خوردن، نوشیدن یا مراقبت از خود

ترک شدید الکل یا مواد

آشفتگی یا گیجی ناگهانی

خطر آسیب به دیگران

در خطر فوری، منتظر نوبت عادی روانشناس یا روانپزشک نمانید. با اورژانس کشور محل حضور تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین مرکز درمانی مراجعه کنید.

 

چه زمانی درمان ترکیبی لازم است؟

درمان روان‌شناختی و دارودرمانی رقیب یکدیگر نیستند. بعضی افراد فقط از روان‌درمانی، برخی فقط از دارو و گروهی از ترکیب هر دو سود می‌برند.

برای مثال، فرد مبتلا به افسردگی ممکن است با دارو کاهش اولیه علائم را تجربه کند و در روان‌درمانی روی افکار منفی، رفتارهای اجتنابی، روابط و پیشگیری از بازگشت کار کند.

تصمیم درباره درمان ترکیبی باید براساس تشخیص، شدت علائم، ترجیح فرد، سابقه درمان، عوارض احتمالی و شواهد علمی گرفته شود.

همکاری تیمی چگونه انجام می‌شود؟

ممکن است نقش‌ها این‌گونه تقسیم شوند:

روانپزشک: ارزیابی پزشکی و تنظیم دارو

روانشناس: ارزیابی روان‌شناختی و روان‌درمانی

پزشک عمومی: بررسی سلامت جسم و پیگیری

مددکار اجتماعی: حمایت اجتماعی و منابع محلی

متخصص اعتیاد: درمان مشکلات مصرف مواد

خانواده: حمایت با رضایت مراجع

اطلاعات درمانی نباید بدون رضایت یا مبنای قانونی مناسب میان افراد ردوبدل شوند. مراجع باید بداند چه اطلاعاتی، با چه کسی و برای چه هدفی به اشتراک گذاشته می‌شوند.

چگونه متخصص معتبر انتخاب کنیم؟

ابتدا نام کامل، عنوان حرفه‌ای، مدرک، شماره مجوز و مرجع صادرکننده آن را دریافت کنید. سپس وضعیت مجوز را در سامانه رسمی کشور، ایالت یا استان بررسی کنید.

به عنوان کلی اکتفا نکنید. از درمانگر بپرسید مدرک پایه او چیست، در چه روش‌هایی آموزش دیده، برای چه مشکلاتی تجربه دارد و محدوده خدماتش چیست.

شهرت در شبکه‌های اجتماعی، تعداد دنبال‌کنندگان، نظرات کاربران یا ظاهر حرفه‌ای سایت جایگزین بررسی مجوز و تخصص نیستند.

چک‌لیست انتخاب متخصص

مدرک و عنوان حرفه‌ای روشن

مجوز معتبر و قابل‌استعلام

تخصص مرتبط با مشکل

توضیح روش درمان

شفافیت درباره هزینه

سیاست محرمانگی

رضایت آگاهانه

برنامه شرایط اضطراری

پرهیز از وعده درمان قطعی

توانایی ارجاع به متخصص دیگر

HCPC تأکید می‌کند متخصصان ثبت‌شده باید در محدوده دانش و تجربه خود فعالیت کنند و در صورت نیاز از متخصص دیگری کمک بگیرند یا ارجاع دهند. استانداردهای صلاحیت روانشناسان HCPC

شرایط ایرانیان خارج از کشور

ایرانیان خارج از کشور ممکن است به‌دلیل زبان، فرهنگ، دلتنگی، شوک فرهنگی یا اختلاف ساعت، روانشناس فارسی‌زبان را ترجیح دهند. این ترجیح می‌تواند ارتباط درمانی را آسان‌تر کند، اما نباید تنها معیار انتخاب باشد.

در مشاوره آنلاین فرامرزی، محل فیزیکی مراجع هنگام جلسه اهمیت قانونی دارد. درمانگر باید بررسی کند آیا اجازه ارائه خدمت در کشور، ایالت یا استان محل حضور شما را دارد.

نسخه دارویی نیز باید مطابق قوانین کشور محل مراجع صادر و پذیرفته شود. نسخه یک روانپزشک در کشور دیگر ممکن است در داروخانه محل زندگی شما قابل‌استفاده نباشد.

پیش از رزرو آنلاین بپرسید:

عنوان و مجوز حرفه‌ای شما چیست؟

مجوز در کدام کشور یا منطقه صادر شده است؟

آیا اجازه ارائه خدمت در محل اقامت من را دارید؟

در صورت نیاز به دارو چگونه ارجاع می‌دهید؟

در شرایط اضطراری چه برنامه‌ای دارید؟

اطلاعات جلسه چگونه نگهداری می‌شوند؟

هزینه با چه ارزی پرداخت می‌شود؟

آیا رسید یا فاکتور ارائه می‌شود؟

یک مرکز حرفه‌ای باید درباره این موارد شفاف باشد و اگر خدمت برای شما مناسب نیست، گزینه دیگری پیشنهاد دهد.

سوالات متداول کاربران

 

۱. تفاوت روانشناس و روانپزشک چیست؟

روانپزشک پزشک متخصص سلامت روان است و معمولاً می‌تواند دارو تجویز کند. روانشناس در زمینه رفتار و فرآیندهای ذهنی آموزش دیده و معمولاً ارزیابی و روان‌درمانی ارائه می‌کند.

۲. تفاوت روانشناس و روان‌درمانگر چیست؟

روانشناس یک عنوان تحصیلی و حرفه‌ای است؛ روان‌درمانگر به فردی گفته می‌شود که برای اجرای روان‌درمانی آموزش دیده است. روان‌درمانگر ممکن است روانشناس، روانپزشک یا متخصص دیگری باشد.

۳. آیا روانشناس می‌تواند دارو تجویز کند؟

در بیشتر کشورها روانشناس دارو تجویز نمی‌کند. در برخی حوزه‌های محدود، روانشناسان دارای آموزش و مجوز ویژه ممکن است اختیار محدودی داشته باشند. قوانین محل فعالیت باید بررسی شوند.

۴. برای افسردگی به روانشناس مراجعه کنیم یا روانپزشک؟

این انتخاب به شدت علائم بستگی دارد. روانشناس می‌تواند روان‌درمانی ارائه کند؛ در افسردگی شدید، خطر خودکشی، افت جدی عملکرد یا احتمال نیاز به دارو، ارزیابی روانپزشک نیز مهم است.

۵. برای اضطراب روانشناس بهتر است یا روانپزشک؟

برای بسیاری از مشکلات اضطرابی، روان‌درمانی مانند CBT می‌تواند مفید باشد. اگر علائم شدید باشند، حملات مکرر رخ دهند یا روان‌درمانی کافی نباشد، ارزیابی روانپزشکی نیز ممکن است لازم شود.

۶. آیا روانپزشک روان‌درمانی هم انجام می‌دهد؟

بعضی روانپزشکان در روان‌درمانی آموزش دیده‌اند و آن را ارائه می‌کنند، اما بسیاری بیشتر بر تشخیص پزشکی و دارودرمانی تمرکز دارند. باید نوع خدمات هر متخصص را جداگانه بررسی کنید.

۷. روان‌درمانگر چه مدرکی دارد؟

مدرک پایه روان‌درمانگران می‌تواند متفاوت باشد. آن‌ها ممکن است روانشناس، روانپزشک، مشاور یا متخصص دیگری باشند. مدرک، آموزش روان‌درمانی، مجوز و مرجع ثبت باید بررسی شوند.

۸. آیا مشاور همان روانشناس است؟

همیشه خیر. تعریف و آموزش مشاور در کشورها متفاوت است. بعضی مشاوران مجوز حرفه‌ای و آموزش بالینی دارند، اما عنوان آن‌ها الزاماً معادل روانشناس نیست.

۹. برای مشکلات رابطه به چه کسی مراجعه کنیم؟

یک روانشناس یا روان‌درمانگر دارای آموزش تخصصی زوج‌درمانی می‌تواند مناسب باشد. صرف داشتن مدرک روانشناسی به معنی تخصص در زوج‌درمانی نیست.

۱۰. چه زمانی هم‌زمان به روانشناس و روانپزشک نیاز داریم؟

وقتی فرد به روان‌درمانی و ارزیابی پزشکی یا دارویی هم‌زمان نیاز دارد، همکاری این دو متخصص مفید است؛ برای مثال در برخی موارد افسردگی شدید، وسواس یا اختلالات خلقی.

۱۱. چگونه اعتبار متخصص سلامت روان را بررسی کنیم؟

نام کامل، مدرک، عنوان حرفه‌ای، شماره مجوز و مرجع صادرکننده را دریافت و وضعیت مجوز را در سامانه رسمی کشور یا منطقه بررسی کنید.

۱۲. در شرایط بحرانی به روانشناس مراجعه کنیم یا روانپزشک؟

در خطر فوری خودکشی، آسیب، روان‌پریشی شدید یا ناتوانی در حفظ ایمنی، ابتدا با اورژانس یا خدمات بحران محل حضور تماس بگیرید. نوبت عادی جایگزین خدمات فوری نیست.

جمع‌بندی

روانشناس، روان‌درمانگر و روانپزشک نقش‌های مرتبط اما متفاوتی دارند. روانپزشک پزشک است و معمولاً اختیار تجویز دارو دارد؛ روانشناس بیشتر بر ارزیابی و مداخلات روان‌شناختی تمرکز می‌کند؛ روان‌درمانگر نیز فرد آموزش‌دیده در اجرای روان‌درمانی است و ممکن است پیشینه حرفه‌ای متفاوتی داشته باشد.

برای انتخاب درست، فقط به عنوان فرد توجه نکنید. مدرک، مجوز، تخصص، تجربه و تناسب خدمات با مشکل شما اهمیت بیشتری دارند.

در بعضی شرایط مراجعه به یک متخصص کافی است و در برخی موارد همکاری روانشناس و روانپزشک بهترین نتیجه را ایجاد می‌کند. تصمیم باید پس از ارزیابی فردی و با مشارکت شما گرفته شود.

برای دریافت راهنمایی درباره انتخاب روانشناس فارسی‌زبان و رزرو مشاوره آنلاین با EmpathyVIP تماس بگیرید.

تلفن و واتساپ: 09025935988

مقالات مرتبط