image
image

روانشناسی خانواده

image

در اولین جلسه مشاوره روانشناسی چه اتفاقی می‌افتد؟

image

 

در اولین جلسه مشاوره روانشناسی چه اتفاقی می‌افتد؟

در اولین جلسه مشاوره، روانشناس درباره دلیل مراجعه، علائم، سابقه زندگی و درمان، روابط، وضعیت جسمی و اهداف شما سؤال می‌کند. برای آشنایی با روند انتخاب درمانگر، مقاله مشاوره روانشناسی آنلاین و روانشناس فارسی‌زبان آنلاین را بخوانید. همچنین محرمانگی، هزینه، مدت جلسات و روش درمان توضیح داده می‌شود. هدف جلسه اول شناخت اولیه و تصمیم‌گیری مشترک درباره ادامه درمان است؛ لازم نیست همه مشکلات در همان جلسه حل یا بیان شوند.

اولین جلسه روانشناسی می‌تواند با احساسات متفاوتی همراه باشد؛ امید، اضطراب، خجالت، تردید یا حتی ترس از قضاوت‌شدن. شاید ندانید گفت‌وگو را از کجا شروع کنید یا نگران باشید که نتوانید مشکل خود را درست توضیح دهید.

این نگرانی‌ها طبیعی‌اند. بسیاری از افراد پیش از اولین جلسه نمی‌دانند روانشناس چه سؤالاتی می‌پرسد، آیا باید از کودکی خود صحبت کنند، چه اطلاعاتی محرمانه می‌ماند و آیا درمانگر در همان جلسه تشخیص قطعی می‌دهد.

جلسه اول معمولاً بیشتر جنبه ارزیابی و آشنایی دارد. روانشناس تلاش می‌کند تصویری اولیه از شرایط شما به دست آورد و شما نیز فرصت دارید نحوه کار، تخصص و رفتار درمانگر را ارزیابی کنید.

قرار نیست در یک جلسه تمام جزئیات زندگی خود را بیان کنید. می‌توانید با مهم‌ترین مسئله شروع کنید، برای فکرکردن زمان بخواهید و اگر پاسخ‌دادن به پرسشی برایتان دشوار است، این موضوع را صادقانه بیان کنید.

در این مقاله، مراحل اولین جلسه مشاوره روانشناسی را قدم‌به‌قدم توضیح می‌دهیم تا با آمادگی بیشتر و اضطراب کمتری وارد جلسه شوید.

فهرست مطالب

هدف اولین جلسه مشاوره روانشناسی چیست؟

جلسه اول چگونه آغاز می‌شود؟

روانشناس در جلسه اول چه سؤالاتی می‌پرسد؟

محرمانگی و رضایت آگاهانه چگونه توضیح داده می‌شوند؟

آیا در جلسه اول تشخیص روان‌شناختی داده می‌شود؟

اهداف و برنامه درمان چگونه تعیین می‌شوند؟

پیش از اولین جلسه چگونه آماده شویم؟

در جلسه اول چه چیزهایی باید بگوییم؟

اولین جلسه مشاوره آنلاین چه تفاوتی دارد؟

بعد از جلسه اول چه احساسی خواهیم داشت؟

چگونه بفهمیم درمانگر برای ما مناسب است؟

سؤالات متداول کاربران

هدف اولین جلسه مشاوره روانشناسی چیست؟

اولین جلسه فرصتی برای شناخت مسئله، بررسی نیازهای شما و سنجش تناسب خدمات روان‌شناختی است. روانشناس تلاش می‌کند بفهمد چه چیزی باعث شده اکنون برای دریافت کمک اقدام کنید و این مشکل چگونه بر زندگی روزمره شما اثر گذاشته است.

این جلسه معمولاً یک مصاحبه بالینی اولیه است، نه جلسه‌ای برای حل کامل مشکل. ممکن است بخشی از زمان صرف شرح حال، پرسش درباره علائم و بررسی ایمنی شود و زمان کمتری برای آموزش تکنیک‌های درمانی باقی بماند.

در بعضی مراکز، جلسه ارزیابی از جلسات درمانی جداست. پس از ارزیابی ممکن است همان درمانگر درمان را ادامه دهد یا شما را به متخصص دیگری ارجاع دهد. ارجاع به متخصص دیگر لزوماً به معنی شدیدبودن مشکل نیست؛ گاهی تخصص یا روش درمانی فرد دیگری با نیاز شما تناسب بیشتری دارد.

جلسه اول یک ارزیابی دوطرفه است

روانشناس شما را ارزیابی می‌کند، اما شما نیز حق دارید درمانگر را ارزیابی کنید. می‌توانید درباره مدرک، تخصص، روش درمان، محرمانگی، هزینه، مدت جلسات و تجربه او در موضوع مشابه سؤال کنید.

تصمیم‌گیری درباره درمان بهتر است مشترک باشد. راهنمای NICE، تصمیم‌گیری مشترک را فرآیندی می‌داند که در آن متخصص و دریافت‌کننده خدمت، شواهد درمانی را همراه با ارزش‌ها، ترجیحات و شرایط فرد بررسی می‌کنند. راهنمای تصمیم‌گیری مشترک NICE

بنابراین، جلسه اول بازجویی یا آزمونی برای پذیرفته‌شدن شما نیست. هدف، ایجاد درک مشترک و مشخص‌کردن قدم بعدی است.

جلسه اول چگونه آغاز می‌شود؟

درمانگر معمولاً جلسه را با معرفی کوتاه خود، بررسی اطلاعات اولیه و توضیح ساختار جلسه آغاز می‌کند. ممکن است درباره نام ترجیحی، تلفظ صحیح نام، ضمایر، زبان مناسب و شیوه خطاب‌کردن شما سؤال شود.

سپس مدت جلسه، هزینه، سیاست کنسلی، شیوه ارتباط خارج از جلسه و قواعد کلی مرکز توضیح داده می‌شوند. اگر جلسه آنلاین باشد، ممکن است محل فعلی شما و راه تماس جایگزین نیز پرسیده شود.

بعد از این توضیحات، روانشناس معمولاً سؤالی باز مطرح می‌کند؛ مانند «چه چیزی باعث شد برای مشاوره اقدام کنید؟» یا «دوست دارید امروز درباره چه موضوعی صحبت کنیم؟»

اگر ندانیم از کجا شروع کنیم چه می‌شود؟

لازم نیست داستان زندگی خود را از ابتدا و با ترتیب کامل تعریف کنید. می‌توانید با یک جمله ساده شروع کنید:

مدتی است اضطراب زیادی دارم.

بعد از مهاجرت احساس تنهایی می‌کنم.

رابطه‌ام با همسرم دچار مشکل شده است.

تمرکز و انگیزه‌ام کم شده است.

نمی‌دانم دقیقاً چه مشکلی دارم، اما حالم خوب نیست.

روانشناس با پرسش‌های تکمیلی به منظم‌شدن گفت‌وگو کمک می‌کند. مکث‌کردن، گریه‌کردن، فراموش‌کردن بخشی از اطلاعات یا نداشتن پاسخ دقیق کاملاً قابل‌انتظار است.

روانشناس در جلسه اول چه سؤالاتی می‌پرسد؟

نوع پرسش‌ها به مشکل، سن، نوع خدمت و رویکرد درمانگر بستگی دارد. بااین‌حال، بیشتر ارزیابی‌های اولیه حوزه‌های مشترکی دارند.

روانشناس ممکن است درباره زمان شروع علائم، شدت آن‌ها، عوامل تشدیدکننده، تأثیر مشکل بر کار، تحصیل، خواب، اشتها، روابط و فعالیت‌های روزمره سؤال کند.

سابقه درمان روانشناسی یا روانپزشکی، داروهای فعلی، بیماری‌های جسمی، مصرف الکل یا مواد و سابقه خانوادگی مشکلات سلامت روان نیز ممکن است بررسی شوند.

نمونه سؤالات جلسه اول

چه چیزی باعث شد اکنون برای مشاوره اقدام کنید؟

این مشکل از چه زمانی شروع شد؟

علائم در چه موقعیت‌هایی بیشتر می‌شوند؟

مشکل چه تأثیری بر خواب، کار یا روابط شما گذاشته است؟

قبلاً تجربه مشاوره یا مصرف دارو داشته‌اید؟

چه چیزهایی تاکنون به شما کمک کرده‌اند؟

از چه افرادی حمایت دریافت می‌کنید؟

این روزها چه میزان اضطراب یا ناراحتی دارید؟

آیا افکار آسیب‌زدن به خود یا دیگران داشته‌اید؟

دوست دارید در نتیجه درمان چه چیزی تغییر کند؟

پرسش درباره افکار خودکشی یا خودآسیبی برای قضاوت یا ترساندن مراجع نیست. این سؤالات بخشی از ارزیابی ایمنی هستند و به درمانگر کمک می‌کنند سطح حمایت موردنیاز را مشخص کند.

آیا درباره کودکی سؤال می‌شود؟

ممکن است درباره خانواده، کودکی، روابط مهم یا رویدادهای دشوار گذشته پرسیده شود، اما میزان ورود به این موضوعات به مشکل فعلی و آمادگی شما بستگی دارد.

اگر صحبت درباره تجربه‌ای برایتان دشوار است، می‌توانید بگویید: «فعلاً آمادگی توضیح جزئیات را ندارم، اما این موضوع روی من اثر گذاشته است.» یک درمانگر حرفه‌ای باید این مرز را جدی بگیرد، مگر اینکه اطلاعاتی برای حفظ ایمنی فوری ضروری باشد.

محرمانگی و رضایت آگاهانه چگونه توضیح داده می‌شوند؟

پیش از شروع درمان باید بدانید اطلاعات شما چگونه ثبت و نگهداری می‌شوند، چه کسی به آن‌ها دسترسی دارد و محرمانگی در چه شرایطی ممکن است محدود شود.

اصل کلی این است که محتوای جلسات خصوصی باقی بماند. بااین‌حال، قوانین کشورها متفاوت‌اند و ممکن است در شرایطی مانند خطر جدی و فوری برای خود یا دیگران، سوءاستفاده از کودک یا دستور قانونی، استثناهایی وجود داشته باشد.

انجمن روان‌شناسی آمریکا توصیه می‌کند مراجع و درمانگر در شروع درمان درباره محرمانگی گفت‌وگو کنند و مراجع هر پرسشی درباره شیوه استفاده از اطلاعات را مطرح کند. راهنمای محرمانگی APA

رضایت آگاهانه شامل چه مواردی است؟

فرم یا گفت‌وگوی رضایت آگاهانه معمولاً شامل این اطلاعات است:

ماهیت و هدف خدمات

فواید و محدودیت‌های احتمالی

محرمانگی و استثناهای آن

هزینه و روش پرداخت

مدت جلسات

سیاست لغو و عدم حضور

نگهداری سوابق

راه ارتباط خارج از جلسه

شرایط خاتمه درمان

برنامه مواجهه با بحران

محدودیت‌های مشاوره آنلاین

رضایت آگاهانه فقط یک امضا نیست. شما باید فرصت داشته باشید متن را بخوانید، سؤال بپرسید و درباره درمان تصمیم بگیرید.

اگر قرار است جلسه ضبط شود، باید دلیل و نحوه استفاده توضیح داده شود و رضایت شما دریافت شود. راهنمای APA درباره تله‌سایکولوژی نیز تأکید می‌کند جلسه نباید بدون اجازه افراد حاضر ضبط شود. چک‌لیست رضایت آگاهانه خدمات آنلاین

آیا در جلسه اول تشخیص روان‌شناختی داده می‌شود؟

گاهی روانشناس می‌تواند در جلسه اول فرضیه‌ای اولیه درباره مشکل داشته باشد، اما در بسیاری از موارد برای تشخیص دقیق به اطلاعات، پرسش‌نامه یا جلسات بیشتری نیاز است.

علائم مشابه می‌توانند دلایل متفاوتی داشته باشند. برای مثال، بی‌خوابی و کاهش تمرکز ممکن است با اضطراب، افسردگی، فشار مهاجرت، مصرف بعضی داروها یا مشکلات جسمی مرتبط باشند.

تشخیص باید براساس معیارهای معتبر، مصاحبه بالینی و بررسی زمینه زندگی انجام شود. استفاده از منابعی مانند DSM-5-TR بخشی از فرآیند تشخیص است، اما متخصص نباید صرفاً با یک علامت یا پرسش‌نامه نتیجه قطعی بگیرد.

پرسش‌نامه‌های جلسه اول

ممکن است از ابزارهایی مانند PHQ-9 برای بررسی نشانه‌های افسردگی یا GAD-7 برای علائم اضطراب استفاده شود. این ابزارها می‌توانند به سنجش شدت علائم و پیگیری تغییرات کمک کنند.

نتیجه پرسش‌نامه به‌تنهایی تشخیص قطعی نیست. پاسخ‌ها باید همراه با مصاحبه، شرایط فرهنگی، وضعیت جسمی و ارزیابی متخصص تفسیر شوند.

اگر درمانگر نام یک تشخیص را مطرح کرد، می‌توانید بپرسید:

چه شواهدی از این تشخیص حمایت می‌کنند؟

چه احتمال‌های دیگری وجود دارند؟

آیا به ارزیابی بیشتری نیاز است؟

این تشخیص چگونه بر برنامه درمان اثر می‌گذارد؟

آیا باید با پزشک یا روانپزشک مشورت کنم؟

اهداف و برنامه درمان چگونه تعیین می‌شوند؟

پس از شناخت اولیه، روانشناس درباره تغییراتی که انتظار دارید سؤال می‌کند. هدف درمان فقط «حال بهتر» نیست؛ بهتر است تا حد امکان به تغییرات قابل‌مشاهده تبدیل شود.

برای مثال، هدف می‌تواند کاهش حملات پانیک، بهبود خواب، توانایی تعیین مرز در رابطه، بازگشت به فعالیت‌های روزمره یا مدیریت دلتنگی پس از مهاجرت باشد.

اهداف باید با همکاری شما تعیین شوند. درمانگر می‌تواند پیشنهاد بدهد، اما نباید بدون توجه به ارزش‌ها و اولویت‌هایتان مسیر درمان را تحمیل کند.

برنامه درمان ممکن است شامل چه چیزهایی باشد؟

ادامه ارزیابی

جلسات فردی منظم

زوج‌درمانی یا خانواده‌درمانی

CBT، ACT، DBT یا روش مناسب دیگر

تمرین‌های بین جلسات

ثبت افکار، احساسات یا رفتارها

آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان

ارجاع به روانپزشک یا پزشک

ارجاع به خدمات اجتماعی یا حمایتی

برنامه ایمنی

گاهی پس از جلسه اول مشخص می‌شود مرکز یا درمانگر فعلی مناسب نیاز شما نیست. معرفی متخصص دیگر یک تصمیم حرفه‌ای و مسئولانه است، نه ردکردن مراجع.

پیش از اولین جلسه چگونه آماده شویم؟

آمادگی به معنی نوشتن پاسخ کامل برای همه پرسش‌ها نیست. کافی است درباره مشکل اصلی، زمان شروع و تغییر موردنظر خود کمی فکر کنید.

می‌توانید نکات مهم را در تلفن یا دفترچه بنویسید تا هنگام اضطراب فراموش نشوند. فهرست داروها، سوابق درمانی و اطلاعات بیماری‌های جسمی نیز ممکن است مفید باشد.

برای جلسه آنلاین، اینترنت، دوربین، میکروفون و لینک ورود را زودتر آزمایش کنید. فضایی انتخاب کنید که بتوانید بدون نگرانی از شنیده‌شدن صحبت کنید.

چک‌لیست قبل از جلسه

زمان و منطقه زمانی جلسه را بررسی کنید.

آدرس مطب یا لینک تماس را آماده داشته باشید.

فهرست داروها و درمان‌های قبلی را یادداشت کنید.

مشکل اصلی و سه انتظار خود را بنویسید.

سؤالاتتان از درمانگر را آماده کنید.

سیاست هزینه و کنسلی را مطالعه کنید.

برای جلسه آنلاین هدفون و اینترنت مناسب داشته باشید.

بعد از جلسه زمان کوتاهی برای استراحت در نظر بگیرید.

در زمان جلسه رانندگی نکنید.

تحت تأثیر الکل یا مواد در جلسه شرکت نکنید.

لازم نیست متن ازپیش‌نوشته‌شده‌ای را کلمه‌به‌کلمه بخوانید. یادداشت‌ها فقط برای کمک به تمرکز هستند.

در جلسه اول چه چیزهایی باید بگوییم؟

بهتر است درباره مسئله‌ای صحبت کنید که بیشترین فشار را ایجاد کرده یا باعث مراجعه شما شده است. صداقت به ارزیابی کمک می‌کند، اما صداقت به معنی بیان فوری همه تجربه‌های دردناک نیست.

اگر موضوعی مانند تروما، سوءاستفاده، مشکلات جنسی یا افکار خودآسیب‌رسان وجود دارد، می‌توانید ابتدا کلیات آن را بیان کنید. جزئیات باید با توجه به ایمنی، هدف درمان و آمادگی روانی شما بررسی شوند.

اطلاعات مربوط به دارو، مصرف مواد، بیماری جسمی، بارداری، مشکلات خواب و تغییرات شدید خلق نیز مهم‌اند؛ زیرا ممکن است بر ارزیابی و انتخاب درمان اثر بگذارند.

اگر از گفتن موضوعی خجالت می‌کشیم چه کنیم؟

می‌توانید با توصیف احساس خود شروع کنید:

گفتن این موضوع برایم سخت است.

می‌ترسم قضاوت شوم.

هنوز مطمئن نیستم چقدر می‌توانم توضیح بدهم.

موضوعی هست که مهم است، اما فعلاً نمی‌توانم وارد جزئیات شوم.

همین جمله‌ها اطلاعات مهمی درباره تجربه شما در اختیار درمانگر قرار می‌دهند. یک متخصص حرفه‌ای باید با احترام و بدون فشار غیرضروری پاسخ دهد.

اولین جلسه مشاوره آنلاین چه تفاوتی دارد؟

اصول اصلی ارزیابی آنلاین و حضوری مشابه‌اند، اما در جلسه آنلاین چند موضوع فنی و ایمنی اضافه می‌شود.

درمانگر ممکن است آدرس یا محل فعلی شما، شماره تماس، فرد قابل‌اعتماد برای شرایط اضطراری و نزدیک‌ترین مرکز درمانی را بپرسد. این اطلاعات برای کنترل‌کردن شما نیست؛ در صورت قطع تماس یا خطر فوری اهمیت پیدا می‌کند.

همچنین درباره امنیت پلتفرم، احتمال قطع ارتباط، ضبط‌نشدن جلسه و حفظ حریم خصوصی گفت‌وگو می‌شود.

پیش از جلسه آنلاین مطمئن شوید:

در فضای خصوصی و امن هستید.

فرد دیگری بدون اطلاع درمانگر در اتاق نیست.

از هدفون استفاده می‌کنید.

دستگاه شارژ کافی دارد.

اعلان‌های غیرضروری خاموش‌اند.

شماره تماس جایگزین در دسترس است.

هنگام جلسه رانندگی نمی‌کنید.

نام کشور و محل فعلی خود را درست اعلام می‌کنید.

اگر خارج از کشور زندگی می‌کنید، درمانگر باید محدودیت‌های قانونی ارائه خدمت در محل اقامت شما را بررسی کند. داشتن مدرک روانشناسی لزوماً به معنی امکان ارائه خدمت در همه کشورها نیست.

بعد از جلسه اول چه احساسی خواهیم داشت؟

بعضی افراد بعد از جلسه احساس آرامش و امید می‌کنند؛ زیرا برای اولین‌بار بدون قضاوت درباره مشکل خود صحبت کرده‌اند. برخی دیگر ممکن است خسته، غمگین یا آشفته شوند.

صحبت درباره تجربه‌های دشوار می‌تواند احساسات را موقتاً فعال کند. این واکنش الزاماً به معنی نامناسب‌بودن جلسه نیست، اما باید قابل‌مدیریت باشد.

NHS نیز توصیه می‌کند افراد پس از ارزیابی اولیه زمانی برای مراقبت از خود در نظر بگیرند، زیرا گفت‌وگو درباره مشکلات ممکن است خسته‌کننده باشد. راهنمای ارزیابی اولیه NHS

بعد از جلسه چه کنیم؟

چند دقیقه در فضای آرام بمانید.

آب بنوشید یا غذای سبک بخورید.

نکات مهم جلسه را یادداشت کنید.

احساسات خود را بدون قضاوت مشاهده کنید.

از تصمیم‌های عجولانه بلافاصله بعد از جلسه پرهیز کنید.

در صورت آشفتگی شدید با درمانگر یا خدمات مناسب تماس بگیرید.

زمان جلسه بعد و تمرین‌های احتمالی را بررسی کنید.

قرار نیست همیشه پس از جلسه احساس بهتری داشته باشید. معیار مهم‌تر این است که آیا جلسه به شناخت، امنیت و حرکت در مسیر درمان کمک می‌کند یا خیر.

چگونه بفهمیم درمانگر برای ما مناسب است؟

تناسب درمانگر فقط با مهربانی یا شهرت او مشخص نمی‌شود. تخصص مرتبط، رفتار حرفه‌ای، شفافیت و کیفیت ارتباط اهمیت دارند.

در جلسه اول ممکن است هنوز اعتماد عمیقی شکل نگرفته باشد. بااین‌حال، باید بتوانید احترام، توجه و مرزبندی حرفه‌ای را احساس کنید.

اگر احساس کردید درمانگر حرف شما را قطع می‌کند، مشکل را کوچک می‌شمارد یا برای خرید جلسات بیشتر فشار وارد می‌کند، این موارد را جدی بگیرید.

نشانه‌های مثبت

درمانگر با دقت گوش می‌دهد.

سؤال‌ها با هدف روشن مطرح می‌شوند.

درباره محرمانگی توضیح می‌دهد.

وعده درمان قطعی نمی‌دهد.

محدودیت تخصص خود را می‌پذیرد.

اهداف شما را در نظر می‌گیرد.

فرصت سؤال‌کردن فراهم می‌کند.

درباره هزینه و کنسلی شفاف است.

در صورت نیاز، ارجاع مناسب پیشنهاد می‌دهد.

نشانه‌های هشدار

تضمین درمان در یک یا چند جلسه

تشخیص قطعی بدون ارزیابی کافی

توصیه قطع دارو بدون صلاحیت پزشکی

بی‌احترامی یا سرزنش مراجع

خودداری از اعلام مدرک یا مجوز

ضبط جلسه بدون رضایت

نقض مرزهای عاطفی، مالی یا جنسی

افشای اطلاعات دیگر مراجعان

نداشتن برنامه برای بحران

فشار برای خرید بسته‌های طولانی

اگر مطمئن نیستید، می‌توانید یک یا دو جلسه دیگر برای ارزیابی تناسب در نظر بگیرید یا نظر متخصص دیگری را دریافت کنید.

 

سوالات متداول کاربران

 

۱. در اولین جلسه مشاوره روانشناسی چه اتفاقی می‌افتد؟

روانشناس درباره مشکل فعلی، علائم، سابقه درمان، روابط، شرایط زندگی و اهداف شما سؤال می‌کند. محرمانگی، هزینه، روش درمان و قدم‌های بعدی نیز توضیح داده می‌شوند.

۲. در جلسه اول روانشناسی چه بگوییم؟

با مهم‌ترین دلیل مراجعه شروع کنید. لازم نیست توضیحات کامل یا منظمی داشته باشید. می‌توانید بگویید چه احساسی دارید، مشکل از چه زمانی آغاز شده و انتظار دارید چه چیزی تغییر کند.

۳. روانشناس در جلسه اول چه سؤالاتی می‌پرسد؟

ممکن است درباره علائم، خواب، اشتها، کار، روابط، سابقه درمان، دارو، مصرف مواد، حمایت اجتماعی و افکار آسیب به خود یا دیگران سؤال کند.

۴. آیا باید در جلسه اول همه‌چیز را تعریف کنیم؟

خیر. لازم نیست تمام جزئیات زندگی یا تجربه‌های دردناک را در همان جلسه بگویید. می‌توانید حدود آمادگی خود را بیان کنید و اطلاعات را به‌تدریج مطرح کنید.

۵. آیا روانشناس در جلسه اول تشخیص می‌دهد؟

گاهی یک برداشت یا فرضیه اولیه مطرح می‌شود، اما تشخیص دقیق ممکن است به اطلاعات، پرسش‌نامه‌ها یا جلسات بیشتری نیاز داشته باشد.

۶. آیا گریه‌کردن در جلسه اول طبیعی است؟

بله. صحبت درباره مشکلات می‌تواند احساسات شدیدی ایجاد کند. درمانگر حرفه‌ای باید بدون قضاوت به شما فرصت دهد و برای تنظیم احساسات کمک کند.

۷. جلسه اول روانشناسی چقدر طول می‌کشد؟

مدت جلسه به مرکز و نوع خدمت بستگی دارد، اما بسیاری از جلسات ارزیابی حدود ۴۵ تا ۶۰ دقیقه هستند. مدت دقیق را پیش از رزرو بپرسید.

۸. آیا جلسه اول فقط برای آشنایی است؟

جلسه اول علاوه بر آشنایی، معمولاً شامل ارزیابی اولیه، بررسی ایمنی، توضیح محرمانگی و مشخص‌کردن اهداف یا قدم بعدی است.

۹. آیا صحبت‌های جلسه اول محرمانه می‌مانند؟

اصل بر محرمانگی است، اما ممکن است در شرایطی مانند خطر جدی و فوری یا موارد تعیین‌شده در قانون، استثنا وجود داشته باشد. درمانگر باید این موارد را توضیح دهد.

۱۰. برای جلسه اول چه چیزی همراه داشته باشیم؟

فهرست داروها، اطلاعات درمان‌های قبلی، یادداشت علائم، سؤالات از درمانگر و مدارک درخواست‌شده مرکز می‌توانند مفید باشند.

۱۱. اگر بعد از جلسه اول درمانگر را نپسندیدیم چه کنیم؟

می‌توانید نگرانی خود را مطرح کنید و در صورت نبود تناسب، درمانگر دیگری انتخاب کنید. رابطه درمانی مناسب بخش مهمی از درمان است.

۱۲. بعد از اولین جلسه چه اتفاقی می‌افتد؟

ممکن است جلسه بعد رزرو شود، ارزیابی ادامه پیدا کند، برنامه درمان پیشنهاد شود یا به متخصص دیگری ارجاع داده شوید. تصمیم بهتر است با مشارکت شما گرفته شود.

جمع‌بندی

اولین جلسه مشاوره روانشناسی بیشتر برای شناخت، ارزیابی و برنامه‌ریزی است. لازم نیست تمام مشکلات در همان جلسه حل شوند یا همه جزئیات زندگی خود را تعریف کنید.

شما حق دارید درباره محرمانگی، تخصص درمانگر، روش درمان، هزینه و هدف جلسات سؤال کنید. احساس احترام، امنیت و امکان مشارکت در تصمیم‌ها از نشانه‌های مهم یک شروع حرفه‌ای هستند.

اگر برای شروع مشاوره اضطراب دارید، می‌توانید پیش از جلسه چند نکته کوتاه درباره دلیل مراجعه و سؤالات خود یادداشت کنید. درمانگر باید به شما کمک کند گفت‌وگو قدم‌به‌قدم شکل بگیرد.

برای دریافت راهنمایی، انتخاب روانشناس فارسی‌زبان و رزرو اولین جلسه مشاوره آنلاین با EmpathyVIP تماس بگیرید.

تلفن و واتساپ: 09025935988

 

مقالات مرتبط